Sakborningur, sem ekki mætti fyrir dóm, sakfelldur fyrir brot gegn valdstjórninni en ákvörðun refsingar frestað skilorðsbundið í tvö ár, ekki síst þar sem meðferð málsins hafði dregist.
Stefnandi krafði stefnda um endurgreiðslu tryggingarfjár sem hann hafði innt af hendi í upphafi leigusambands aðilanna og greiðslu leigu fyrir einn mánuð sem hann hafði þegar greitt. Vísaði stefnandi til þess að hann hefði rift leigusamningi aðilanna og að stefnda bæri að standa skil á tryggingunni af þeim sökum. Þá ætti stefnandi rétt til endurgreiðslu greiddrar leigu vegna vanefnda stefnda í tengslum við afhendingu hins leigða. Í dómi héraðsdóms kom fram að stefnandi hefði ekki sýnt fram á vanefndir stefnda sem leiða ættu til þess að stefnanda bæri ekki að greiða leigu fyrir tímabilið sem honum bar samkvæmt samningi að inna af hendi leigugreiðslu. Var kröfu um endurgreiðslu leigugreiðslna því hafnað. Á hinn bóginn var fallist á það með stefnanda að stefnda bæri að greiða stefnanda til baka trygginguna sem stefnandi hafði innt af hendi við upphaf samningssambandsins.
Ákærða var sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hún játaði skýlaust sök. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 90 daga, skilorðsbundið til tveggja ára.
Ákærði var sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti eftir að hafa játað háttsemi sína skýlaust undir meðferð málsins. Var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga.
Félag pípulagningameistara höfðaði mál gegn íslenska ríkinu og A og krafðist ógildingar á ákvörðun sýslumannsins á höfuðborgarsvæðinu um útgáfu meistarabréfs í pípulögnum til handa A. Stefndu kröfðust frávísunar málsins. Í úrskurði héraðsdóms var annars vegar talið að stefnanda hefði borið að beina kröfum sínum að sýslumanninum á höfuðborgarsvæðinu, sem tók hina umdeildu stjórnvaldsákvörðun. Hins vegar hefði Félag pípulagningameistara ekki þá lögvörðu hagsmuni sem áskildir væru til að krefjast ógildingar atvinnuréttinda annars manns fyrir dómi. Var málin því vísað frá dómi.
Stefndi var sýknaður af kröfu stefnanda um að felldir yrðu úr gildi úrskurðir yfirskattanefndar og skattrannsóknarstjóra um að útgefnir sölureikningar á hendur stefnanda sem um var deilt í málinu uppfylltu ekki skilyrði frádráttar rekstrargjalda samkvæmt 31. gr. laga nr. 90/2003 um tekjuskatt og væru ekki tækir sem grundvöllur innskattsfrádráttar samkvæmt 3. mgr. 15. gr. laga nr. 50/1988 um virðisaukaskatt.
Fallist á reikninga rafverktaka fyrir vinnu við uppsetningu á verksmiðju/sérhæfðum búnaði. Til frádráttar stefnukröfum voru samþykktar kröfur stefnda til skuldajafnaðar vegna tjóns sem sannað þótti að starfsmenn verktakans höfðu valdið verkkaupa við uppsetninguna.
Ákærði var sakfelldur fyrir þjófnaðar-, vopna- og umferðarlagabrot. Var honum gert að sæta fangelsi í 75 daga ásamt því að áréttuð varævilöng svipting ökuréttar ákærða.