Ákærða var sakfelld fyrir brot gegn 1. mgr. 106. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Hún játaði skýlaust sök. Var ákærðu gert að sæta fangelsi í 90 daga, skilorðsbundið til tveggja ára.

Ákærði var sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti eftir að hafa játað háttsemi sína skýlaust undir meðferð málsins. Var honum gert að sæta fangelsi í 30 daga.

Ágreiningur var um hvort gagnstefndi, þ.e. stefnandi málsins, hefði vanefnt skyldur sínar samkvæmt kaupsamningi og eftir atvikum hvort leiða mætti ætlaðar vanefndir hans út frá öðrum samningum á milli aðila, og ef svo væri, hvort þær vanefndir væru svo verulegar að þær gætu réttlætt riftun aðalstefnda á kaupunum. Taldi dómurinn ekki unnt að fallast á það með aðalstefnda að gagnstefndi hefði vanefnt, eða myndi fyrirsjáanlega vanefna, samningsskyldur sínar gagnvart aðalstefnda, eða að slíkar vanefndir væru svo fyrirsjáanlegar að réttlætt gæti riftun aðalstefnda á kaupunum. Aðalstefndi var því dæmdur til útgáfu afsals að viðlögðum dagsektum að fjárhæð kr. 50.000 á dag, en gagnstefndi var sýknaður af kröfu um staðfestingu riftunar á kaupsamningi aðila. Þá var aðalstefnda gert að greiða gagnstefnanda málskostnað vegna hvoru tveggja aðalsakar og gagnsakar.

Ákærði var sakfelldur fyrir akstur sviptur ökurétti, en hann játaði brot sitt skýlaust undir meðferð málsins. Var honum gert að sæta fangelsi í 4 mánuði.