Héraðsdómur Vesturlands D Ó M U R 25. febrúar 2026 Mál nr. S - 204/2025 Héraðssaksóknari (Sonja Símonardóttir saksóknarfulltrúi) gegn X (Snorri Sturluson lögmaður, verjandi ákærða) og Z (Leó Daðason lögmaður, verjandi ákærða) _______________________________________________________________ Lárentsínus Kristjánsson héraðsdómari 2 Dómur Héraðsdóms Vesturlands 25. febrúar 2026 I. Málsmeðferð, ákæruskjal og dómkröfur aðila 1. Mál þetta er höfðað með ákæru héraðssaksóknara, útgefinni 14. ágúst 2025 á hendur [X...] , kt. ... , ... , ... , og [Z...] , kt. ... , án tilgreinds heimilisfangs, ... . 2. Í ákæruskjali segir að málið sé höfðað gegn ákærðu ... 2023, utandyra fyrir aftan ... á ... , í félagi, veist með ofbeldi að [A...] , kennitala ... , en ákærði [Z...] tók um háls [A...] að aftanverðu og henti honum í götuna og í k jölfarið veittust báðir ákærðu að [A...] með ítrekuðum spörkum í líkama hans og höfuð þar sem hann lá í götunni og ákærði [X...] sló hann með krepptum hnefa í andlitið, allt með þeim afleiðingum að [A...] hlaut blóðnasir, þre[i]fieymsli yfir nefi, verk í m jóbaki og rispu með byrjandi gróanda hægra megin við lendhrygg. Telst þetta varða við 2. mgr. 218. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Þess 3. Ákæruvaldið ítrekar kröf ur samkvæmt ákæru og krefst fangelsisdóms en fellst á að skilyrði geti verið að refsing ákærðu verði skilorðsbundin. Ákærði [Z...] krefst þess aðallega að honum verði ekki gerð refsing og brot hans verði heimfært undir 217. gr. almennra hegningarlaga nr. 1 9/1940, til vara að ákvörðun refsingar verði frestað skilorðsbundið, til þrautavara er krafist vægustu refsingar sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Ákærði [X...] krefst þess að brot hans verði heimfært undir 217. gr. almennra hegni ngarlaga og honum verði gerð vægasta refsing sem lög leyfa og að hún verði skilorðsbundin að öllu leyti. Þá gera verjendur beggja ákærðu kröfu um málsvarnarlaun sér til handa sem greiðist úr ríkissjóði. II. Málsatvik 5. Í frumskýrslu lögreglu kemur fram að ... 2023 hafi brotaþoli komið ásamt móður sinni á lögreglustöðina á Akranesi. Þar hafi brotaþoli grei nt frá því að hann hafi orðið fyrir líkamsárás. 3 Atvikið hafi átt sér stað fyrir aftan ... á Akranesi. Brotaþoli hefði verið staddur við ... með vitninu [B...] sem hefði mælt sér mót við hann þar. Þeir hefðu gengið bakvið ... þar sem þeir hefðu mætt ákærðu ásamt öðrum strákum. Þar hafi ákærðu ásamt tveimur öðrum strákum, sem brotaþoli hafi ekki vitað deili á, ráðist á brotaþola með höggum og spörkum. Brotaþoli gaf skýrslu á lögreglustöð ... sama ár og lýsti atburðum þannig að hann hefði verið við ... með vitninu [B...] sem hefði beðið hann um að koma aðeins með sér. Þegar þeir hafi verið að ganga við hliðina á ... hafi þeir mætt nokkrum strákum. Einn þeirra, ákærði [Z...] , hefði tekið um háls hans og kastað honum í jörðina, þá hefði einhver sparkað í bak hans nokkrum sinnum og [Z...] sparkað einu sinni í andlit hans. Brotaþoli kvað [b...] hafa staðið hjá meðan ákærði [Z...] og hinir veittust að honum. Móðir brotaþola hafi svo komið og fylgt honum á Heilbrigðisstofnun Vestur lands í áverkaskoðun. 6. Vi tnið [B...] gaf skýrslu hjá lögreglu ... 2023. Þar greindi hann frá því að ákærði [X...] hefði beðið sig að hafa uppi á brotaþola því [X...] og ákærði [Z...] töldu sig eiga eitthvað vantalað við hann. Vitnið kvaðst hafa fengið brotaþola til að ganga með sé r bakvið ... , sem er við hliðina á ... , og þar hafi þeir hitt fyrir ákærðu og vitnin [D...] og [ H ...] . Þarna hafi sömuleiðis verið vitnin [F...] og [E...] . Ákærði [Z...] hafi rætt við brotaþola og svo tæklað hann niður og sparkað í hann einu til tveimur sp örkum. Ákærði [X...] hafi einnig sparkað í hann liggjandi og veitt honum nokkur hnefahögg. 7. Í málinu liggur fyrir vottorð ... læknis, dagsett ... 2023. Þar kemur fram að brotaþoli hafi leitað á heilsugæsluna á Akranesi ... 2023 vegna líkams árásar sem hann kvaðst hafa orðið fyrir deginum áður. Hann hafi sagt svo frá að hann hafi fengið eitt spark í andlitið og nokkur spörk neðarlega í bakið. Hann hafi fengið blóðnasir í kjölfarið og sé með verk í nefi og mjóbaki. Við skoðun hafi brotaþoli verið aumur vi ð þreifingu yfir nefi, en ekki sjáanlegt mar og ekki að finna misfellu. Mögulega byrjandi mar á mjóbaki, mjög lítil lita breyting. Lítil rispa með gróanda hægra megin við lendhrygg. Ekki aumur við þreifingu yfir hryggjarsúlu eða meðfram hryggjarsúlu. Aðein s verkur í mjóbaki við að vinda upp á búk. Roði á framhandleggjum beggja vegna, mögulega einhvers konar bruni á húð, hugsanlega ótengt áverka. III. Skýrslur fyrir dómi [Z...] 4 [X...] [Z...] [Z...] [B...] [Z...] [Z...] [D...] [B...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [B...] [Z...] [X...] [B...] [D...] 5 [Z...] [Z...] [X...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [B...] [Z...] [Z...] [Z...] [Z...] [A...] [B...] [B...] [E...] [F...] [ Z...] [Z...] [Z...] 6 [G...] [E...] [B...] [B...] [F...] [ H ...] [D...] [B...] [B...] [D...] [D...] [X...] [Z...] [F...] Vit nið [F...] gaf skýrslu fyrir dómi. Greindi hún frá því að aðdragandann að árásinni megi rekja til sögusagna þess efnis að brotaþoli hafi verið í samskiptum við þáverandi kærustu ákærða 7 [Z...] . Vitnið hafi fyrr um kvöldið hitt ákærðu, [B...] og [D...] . Þeir hafi rætt sín á milli að þeir ætluðu að veitast að brotaþola því þeir teldu sig eiga eitthvað sökótt við hann. [B...] hefði verið í samskiptum við hann og fengið hann til að hitta sig hjá ... . Þegar brotaþoli hafi komið þangað hafi [B...] gengið með brota þola bakvið ... , sem sé við hliðina á ... . Sjálf hafi vitnið ekki farið bakvið ... heldur staðið við aðal innganginn, ásamt vitninu [E...] og [ H ...] en þar sem þau hafi staðið sé gler sem gerði þeim kleift að sjá í gegnum ... á bakvið húsið. Að svo búnu ha fi ákærðu komið úr gagnstæðri átt og veist að brotaþola. Hún hafi snúið sér undan en heyrt öskur og litið í áttina þar sem átökin áttu sér stað og séð hvar brotaþoli lá í jörðinni og [X...] sparkaði í hann, að því er virtist nálægt höfði hans. Aðspurð frek ar út í hvar [X...] hefði sparkað í brotaþola sagðist vitnið ekki alveg muna það en kvað að [B...] hefði haft eftir ákærða [X...] að hann hefði sagst hafa miðað á höfuð brotaþola. Eftir þetta hefði ákærðu elt brotaþola á ... og bankað á gluggann á herbergi nu hans. Vitnið [ H ...] gaf skýrslu fyrir dómi og var hann beðinn að lýsa atvikum. Kvaðst hann lítið muna eftir því hvað hefði gerst. Hann var þó nokkuð viss að það hefðu verið ákærðu sem hefðu veist að brotaþola. Þá kvaðst hann ekki muna hvor ákærðu h efðu kastað brota þola í jörðina. Um aðdragandann sagði vitnið að til hefði staðið að ræða við brotaþola vegna sam skipta hans við kærustu annars ákærðu. Fyrr um kvöldið hefðu ákærðu ruðst inn heima hjá vitninu því þeir töldu að hann væri sá sem þeir ættu eitthvað vantalað við. Grundvallast það á því að þeir eru nafnar. Það hafi því verið ákveðið að hafa uppi á réttum manni og ákærðu sagst ætla að ræða við hann. Framburður vitnisins í skýrslutöku hjá lögreglu þess efnis að ákærði [X...] hefði sparkað í bak og hnakka brotaþola þar sem hann lá í jörðinni var borinn undir vitnið og hann spurður hvort þetta rifjaðist eitthvað upp fyrir honum. Kvað vitnið að þetta rifjaðist upp fyrir honum og spurður hvort hann hefði verið að segja satt í skýrslutöku hjá lögreglu játaði hann því. Sömuleiðis var hann spurður út í þá fullyrðingu sína hjá lögreglu að ákærði [X...] hefði kýlt brotaþola beint framan á nefið og hvort hann rámaði eitthvað í að hafa sagt það, kvaðst vitnið ráma í að hafa sagt það og taldi sig hafa munað þ etta betur á þeim tíma. Þá var einnig borinn undir vitnið framburður hans þess efnis að ákærði [Z...] hefði tekið brotaþola niður í jörðina. Kvað hann það geta hafa verið þannig. Ákærði kvaðst ekki muna til þess að hafa sagt í skýrslutöku að [X...] hefði átt öll spörkin í brotaþola og aðspurður kvaðst vitnið ekki geta fullyrt neitt um það. 19. Vitnið [D...] kom fyrir dóminn og gaf skýrslu og lýsti atvikum. Það sem vitnið kvaðst muna er að þeir hafi farið bakvið ... og þegar þangað hafi verið komið hafi [Z...] tekið brotaþola og hent honum í jörðina og [X...] hafi svo sparkað í hann út um allt þar sem hann lá. Spurður út í framburð sinn hjá lögreglu þess efnis að [X...] hefði tekið í peysuna á brotaþola og kýlt hann í nefið og veitt honum fjögur til fimm spörk í bak og einu sinni í hnakka sagði vitnið að það hefði örugglega 8 verið það sem gerðist, hann hafi frekar munað atvikin í skýrslutökunni en núna. Spurður hvort hann hafi sagt satt og rétt frá í skýrslutökunni sagði vitnið að í skýrslutökunni hef ði hann sagt allt sem hann var fullviss um að væri rétt munað hjá sér. Inntur eftir því hvort það sé rétt haft eftir honum í skýrslutöku að [Z...] hafi tekið brotaþola niður staðfesti vitnið það. 20. Vitnið [B...] gaf skýrslu fyrir dómi. Kvaðst vitnið lít ið muna eftir atburðum vegna þess hve langt væri um liðið. Vitnið kvaðst þó muna eftir því að þau hafi verið fyrir aftan ... eða ... , svo hafi ákærðu veist að brotaþola og sparkað í hann. Aðspurður taldi vitnið að báðir ákærðu hefðu sparkað í brotaþola en kvaðst ekki vera alveg viss. Þá mundi vitnið ekki eftir því hvort brotaþoli hefði verið kýldur. Spurður út í framburð sinn hjá lögreglu þess efnis að [Z...] hefði tekið brotaþola niður og [X...] hefði veitt brotaþola einhver högg svaraði vitnið að það gæti alveg passað. Spurður hvort hann teldi að hann hefði munað atvik betur þegar hann gaf skýrslu hjá lögreglu svaraði vitnið því játandi. Aðspurður sagðist vitnið ekki hafa séð hvort sparkað hefði verið í höfuð brotaþola. Spurður út í aðdragand ann að árásin ni sagði vitnið að hann minnti að ákærði [Z...] hefði eitthvað viljað ræða við brotaþola í sambandi við þáverandi kærustu [Z...] . Spurður um tengsl sín við ákærðu sagði vitnið að þeir hafi verið saman í skóla og hann og ákærði [X...] frá því í 1. bekk. Þei r séu hins vegar ekki í miklum samskiptum. 21. Vitnið lögreglumaður nr. 1216 gaf skýrslu fyrir dómi og staðfesti að hún hefði tekið skýrslur af flestum sem tengdust málinu. 22. Vitnið lögreglumaður nr. N2452, áður H1728, gaf skýrslu fyrir dómi í gegnum fjarfundar - búnað og staðfesti að hann hefði ritað frumskýrslu um málið. 23. Vitnið ... læknir, læknanúmer 2483, gaf skýrslu fyrir dómi í gegnum fjarfundarbúnað. Rakti hún vottorð sitt í málinu og taldi aðspurð að áverkar brotaþola gætu samrýmst lýsingum hans á atvikum. Spurð hvort hún gæti metið út frá áverkum brotaþola hvort honum hefðu verið veitt þung högg kvaðst vitnið ekki geta metið það. IV. Niðurstaða 24. Ákærðu er gefin að sök sérstaklega hættuleg líkamsárás með því að hafa, í félagi, veist með ofbeldi að brotaþola en ákærða [Z...] er gefið að sök að hafa tekið um háls brotaþola að aftanverðu og hent honum í götuna og í kjölfarið hafi báðir ákærðu veist að brotaþola með ítrekuðum spörkum í líkama hans og höfuð þar sem hann lá í götunni. Ákærða [ X...] er sömuleiðis gefið að sök að hafa slegið brotaþola með krepptum hnefa í andlitið, allt með þeim afleiðingum sem greinir í ákæru. 9 25. Að virtum framburði fyrir dómi telur dómurinn sannað að ákærðu hafi sameiginlega veist að brotaþola umrætt sinn. V afalaust er að atlagan var með þeim hætti að tekið var um háls brotaþola og hann keyrður niður í jörðina þar sem sparkað var í hann liggjandi og varnarlausan. 26. Ákærði [Z...] hefur fyrir dómi játað greiðlega að hafa tekið utan um háls brotaþola og fleygt honum niður í jörðina. Hins vegar hafi það verið vinur hans sem hann vilji ekki nafngreina sem hafi einn sparkað í brotaþola og veitt honum högg í andlit, en þar er að mati dó msins vafa laust um að ræða meðákærða [X...] , þar sem engum öðrum er til að dreifa. Ákærði [X...] kveðst hins vegar hafa verið sá sem hafi samkvæmt fyrirmælum meðákærða hrint brotaþola niður í jörðina þar sem ákærði [Z...] hafi veitt brotaþola högg í andli t og sparkað í hann og hrækt á hann. Í þessum efnum breytti ákærði þannig framburði sínum frá því sem hann bar fyrir lögreglu þegar hann kvað [Z...] hafa tekið brotaþola upp og grýtt honum í jörðina. Dómurinn telur verulegar líkur fyrir því í ljósi annars framburðar fyrir dómi að annar hvor en þó líklega báðir segi ósatt. Mikill ólíkindablær er á því að báðir greini frá atvikum þannig að hlutur hvors í atlögunni hafi verið að öllu leyti öfugur, sbr. framangreint. Framburður þeirra sem og önnur gögn málsins staðfesta hins vegar með óyggjandi hætti að þeir stóðu í sameiningu að þeirri líkamsárás sem ákært er fyrir og því stendur einungis eftir að ákvarða hlut hvors um sig eins og hægt er. 27. Vitnið [E...] telur að líklega hafi það verið ákærði [Z...] sem ha fi snúið brotaþola niður, en báðir hafi svo sparkað í brotaþola liggjandi sbr. og framburð brotaþola . Þótt vitnið [H...] hafi ekki verið jafn afdráttarlaus í frásögn af atvikum nú, tveimur árum og fjórum mánuðum síðar, staðfesti hann að framburður hans fyr ir lögreglu væri nákvæmari enda nær atvikum í tíma, en þar kvað hann ákærða [Z...] hafa snúið brotaþola niður en ákærða [X...] hafa veitt brotaþola högg í andlit og sparkað í brotaþola. Vitnið [D...] kvað ákærða [Z...] hafa tekið brotaþola og hent honum í jörðina og [X...] svo sparkað í hann út um allt þar sem hann lá. Vitnið [B...] staðfesti að báðir ákærðu hefðu veist að brotaþola og báðir hefðu sparkað í hann. Þá staðfesti hann þann framburð í lögregluskýrslu að líklega hefði það verið [Z...] sem tók bro taþola niður og [X...] hefði veitt brotaþola högg. Vitnið [F...] sneri að mestu baki í vettvang brotsins þegar það átti sér stað, en sá þó hvar ákærði [X...] sparkaði í brotaþola. 28. Að virtum gögnum málsins og framburði ákærðu og vitna fyrir dóminum te lur dómurinn hægt að slá því föstu að það hafi verið ákærði [Z...] sem hratt brotaþola af afli í jörðina með því að taka um háls brotaþola eins og ákærði sjálfur lýsti. Eftir það hafi báðir ákærðu sparkað í brotaþola liggjandi og bjargarlausan. Þar sýnist ákærði [X...] hafa haft sig meira í frammi að 10 virtum framangreindum framburði og jafnframt veitt í atlögunni brotaþola hnefahögg í andlit, sbr. framburð ákærða [Z...] um atlöguna og framburð [H...] og [D...] . 29. Dómurinn telur því með vísan til framangr einds að fram sé komin sönnun, sem ekki verði vefengd með skynsamlegum rökum, sbr. 109. gr. laga nr. 88/2008, fyrir því að atvik hafi orðið með þeim hætti sem í ákæru greinir og er brotið að mati dómsins með réttu heimfært undir 2. mgr. 218. gr. almennra h egningarlaga enda um samverknað tveggja að ræða og atlagan slík að líkamlegar afleiðingar hennar hefðu getað orðið mun verri en virðist raunin, en svo virðist sem ákærðu hafi látið sér afleiðingar af háttsemi sinni í léttu rúmi liggja. Af framburði fyrir d ómi má og ætla að andlegar afleiðingar hafi orðið sýnu alvarlegri fyrir brotaþola en horft verður til þess við heimfærslu til refsiákvæðis sbr. t.d. dóm Hæstaréttar í máli nr. 229/2011 . V. Ákvörðun refsingar og sakarkostnaður 30. Báðir ákærðu eru með hreint sakavottorð utan þess að ákærði [X...] var gerð sekt 2024 fyrir brot gegn umferðarlögum auk þess að sæta ökuleyfissviptingu. Þá verður litið til þess að báðir ákærðu voru ungir að árum þegar þeir frömdu brotið, ákærði [X...] að verða sextán ára og ákærði [Z...] á sautjánda ári. Horfir þetta til refsi lækkunar. Á hinn bóginn verður af framburði fyrir dómi ráðið að atlagan að brotaþola hafi verið fyrirfram skipulögð og villt um fyrir brotaþola til að koma honum í þær aðstæður s em leiddu til barsmíðanna. Þá stóðu ákærðu saman að árásinni og ljóst að brotaþoli átti við algjört ofurefli að etja miðað við líkamsburði og átti sér enga undankomu. Brotaþoli fékk sannanlega hnefahögg í andlit og ítrekuð spörk í líkama m.a. nærri höf ði s br. framburð fyrir dómi. Sú málsvörn að ekki hafi staðið til að beita ofbeldi í umrætt sinn heldur einungis ræða við brotaþola er að mati dómsins ótrúverðug enda kom ekkert fram fyrir dómi um að eitthvað sérstakt á verknaðarstundu hafi orðið til þess að ák ærðu réðust að brotaþola. Dómurinn telur brot ákærðu vítavert og verknaðaraðferðina sér staklega hættulega þar sem ekkert bendir til annars en að þeir hafi látið sér afleiðingar af verknaði sínum í léttu rúmi liggja, sbr. framangreint. Á rásin var með öllu tilefnislaus, hrottafengin og unnin í sameiningu af ákærðu. Að öðru leyti en að framan greinir verður þáttur hvors um sig ekki nákvæmlega aðgreindur en ljóst að báðir áttu sinn þátt í brotinu og teljast því báðir aðalmenn, sbr. til hliðsjónar t.d. dóm Hæst aréttar í máli nr. 297/2014 og þykir dómnum ekki ástæða til að skilja á milli þáttar hvors um sig við ákvörðun refsingar þótt sannað þykir að ákærði [X...] hafi veitt brotaþola hnefahögg í andlit. Verður báðum ákærðu með vísan til framangreinds sbr. og 1., 3., 4., 6., og 7. tl. 1. mgr. sem og 2. mgr. 70. gr. almennra hegningarlaga, gert að sæta fangelsi í sex mánuði en dómurinn sér eins og málið er vaxið ekki tilefni til að ætla að sjónarmið sem birtast í 2 tl. 1. mgr. 74. gr. almennra hegningarlaga hafi þý ðingu hér . Með vísan til ungs aldurs ákærðu á verknaðarstundu , sakaferils og þess hversu langur tími er liðinn frá brotinu án skýringa verður refsingin bundin 11 skilorði en fresta skal fullnustu refsingarinnar og falli hún niður að liðnum tveimur árum frá up pkvaðningu dóms þessa haldi ákærðu almennt skilorð 57. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940, sbr. 4. gr. laga nr. 22/1955. 31. Í ljósi úrslita málsins verður allur sakarkostnaður lagður á ákærðu í málinu, sbr. 1. mgr. 235. gr. laga nr. 88/2008, en kostn aður utan málsvarnarlauna nam 15.216 kr. vegna læknisvottorðs. Málsvarnarlaun verjanda eru ákveðin með hliðsjón af leiðbeinandi reglum dómstólasýslunnar nr. 1/2026, og umfangi málsins sem og framlagðri tímaskýrslu verjanda ákærða [Z...] sem einnig tekur til starfa verjandans á rannsóknarstigi málsins . Málsvarnarlaun verjanda [Z...] verða ákveðin 1.086.705 kr. og málsvarnarlaun verjanda [X...] 927.675 kr. en í báðum tilvikum er meðtalinn virðis aukaskattur. Jafnframt verður ákærðu gert að greiða ferðakostnað verjenda sinna, sbr. reglur nr. 1/2023 um akstursgjald ríkisstarfsmanna og framlögð gögn , sbr. nánar í dómsorði. 32. Fyrir hönd ákæruvaldsins flutti málið Sonja Símonardóttir saksóknarfulltrúi. 33. Málið dæmir Lárentsínus Kristjánsson héraðsdómari á Vesturlandi. D Ó M S O R Ð [X...] [Z...] Ákærðu greiði óskipt sakarkostnað málsins, 15.216 kr. Ákærði [X...] greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Snorra Sturlusonar lögmanns, 927.675 kr., auk aksturskostnaðar verjandans að fjárhæð 20.736 kr. Ákærði [Z...] greiði málsvarnarlaun skipaðs verjanda síns, Leós Daðasonar lögmanns, 1.086.705 kr., auk akstursko stnaðar verjandans að fjárhæð 48.240 kr. Lárentsínus Kristjánsson